Strefa zagrozenia wybuchem stacji gazowej

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE - to rozporządzenie Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów przeznaczonych do wprowadzania w przestrzeniach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest piękna większość maszyn oraz urządzeń stosowanych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy narzędzi oraz systemów ochronnych kierowanych do wykorzystywania w odległościach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Także do niedawna przepisy dotyczące bezpieczeństwa w konkretnych państwach Unii Europejskiej różniły się pomiędzy sobą, co czyniło duże utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi. Spośród ostatniego powodu powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe wzory i daleko ułatwiła obieg artykułów w Grupy Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym punktem dyrektywy ATEX jest przeznaczenie wolnego przepływu towarów zapewniających wielki stopień ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń dedykowanych do rzeczy w przestrzeniach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która wpadła w bycie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną również ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, która z serii dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa praktyki w miejscach, gdzie istnieje ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła wchodzić do 1 lipca 2003 roku oraz zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne) numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej symbol wykonania przeciwwybuchowego grupa wybuchowości kategoria urządzenia rodzaj ochrony przeciwwybuchowej podgrupa wybuchowości klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex